تفاوت‌ها و الزامات اجرایی

در دنیای مهندسی عمودی، زبان مشترک تمام تکنسین‌ها و بازرسان، "استاندارد" است. اما وقتی صحبت از پروژه‌های ساختمانی در ایران می‌شود، یک سوال چالش‌برانگیز برای مهندسان ناظر و کارفرمایان پیش می‌آید: آیا رعایت استانداردهای روز اروپا (EN81) برای اخذ پایان کار کافی است؟ واقعیت این است که اگرچه تفاوت استاندارد EN81 و استاندارد ایران در نگاه اول جزئی به نظر می‌رسد، اما همین تفاوت‌های ظریف در پارامترهای اجرایی، رواداری‌ها (Tolerances) و شرایط اقلیمی می‌تواند منجر به رد شدن آسانسور در بازرسی‌های ادواری یا اولیه شود. تیم فنی آسانسور لاین در این مقاله تخصصی، نه فقط به تئوری‌ها، بلکه به تفاوت‌های عملیاتی می‌پردازد که در سایت پروژه با آن‌ها دست‌ و پنجه نرم می‌کنید. هدف ما شفاف‌سازی مرز بین الزامات بین‌المللی و قوانین بومی‌سازی شده سازمان ملی استاندارد ایران است.

«پیش از آنکه وارد جزئیات فنی و مقایسه‌ای شویم، پیشنهاد می‌کنیم برای درک چارچوب کلی اجرای پروژه، مقاله مرجع و جامع ما با موضوع استاندارد نصب آسانسور را مطالعه کنید تا با اصول پایه‌ای که پیش‌نیاز درک این تفاوت‌هاست، کاملاً آشنا شوید.»

ریشه و تبارشناسی استانداردها؛ EN81 در برابر ISIRI 6303

برای درک عمیق تفاوت استاندارد EN81 و استاندارد ایران، ابتدا باید بدانیم هر کدام از کجا آمده‌اند و چه وزنی در مراجع قانونی دارند. بسیاری از قطعاتی که در بازار ایران استفاده می‌شوند، دارای گواهینامه‌های بین‌المللی هستند، اما آیا این گواهینامه برای بازرس ایرانی هم حجت است؟

استاندارد EN81 چیست؟ (نگاهی به نسخه‌های EN81-1 و EN81-20/50)

کمیته استانداردسازی اروپا (CEN)، مجموعه قوانین ایمنی برای ساخت و نصب آسانسور را تحت عنوان سری EN 81 تدوین کرده است. سال‌ها مرجع اصلی دنیا، استانداردهای EN 81-1 (برای آسانسورهای الکتریکی/کششی) و EN 81-2 (برای هیدرولیک) بود. اما در سال ۲۰۱۴، اروپا با معرفی EN 81-20 (الزامات ایمنی و ساخت) و EN 81-50 (قواعد محاسباتی و آزمون‌ها)، تحولی بزرگ ایجاد کرد. این نسخه جدید بر ایمنی تکنسین‌ها، فضای جان‌پناه بزرگ‌تر و مقاومت بیشتر درب‌ها تمرکز دارد.

استاندارد ملی ۶۳۰۳ ایران؛ بومی‌سازی یا ترجمه محض؟

استاندارد ملی ایران به شماره ISIRI 6303-1 (برای آسانسورهای کششی)، در واقع ترجمه و بومی‌سازی شده نسخه قدیمی‌تر استاندارد اروپا (یعنی EN 81-1:1998) است. سازمان ملی استاندارد ایران با همکاری متخصصان و اساتید، این متن را به عنوان مرجع اصلی بازرسی در کشور تعیین کرده است. نکته کلیدی اینجاست: با اینکه ایران در حال حرکت به سمت پذیرش الزامات سری 20/50 است، اما هنوز هم در بسیاری از بندها، همان الزامات کلاسیک EN 81-1 ملاک عمل قرار می‌گیرد. بنابراین، یک قطعه ممکن است طبق استاندارد جدید اروپا (EN 81-20) ساخته شده باشد، اما باید دید آیا با بندهای فعلی استاندارد ۶۳۰۳ ایران همخوانی دارد یا خیر.

جایگاه مبحث ۱۵ مقررات ملی ساختمان در کنار استانداردها

در ایران، ما با یک ضلع سوم هم روبرو هستیم: مبحث ۱۵ مقررات ملی ساختمان. در حالی که استاندارد ۶۳۰۳ به جزئیات قطعات و تست‌ها می‌پردازد، مبحث ۱۵ قانون لازم‌الاجرای ساخت‌وساز کشور است. در مواردی که بین تفاوت استاندارد EN81 و استاندارد ایران ابهام وجود دارد، معمولاً اولویت با قوانین داخلی و مبحث ۱۵ است. برای مثال، الزامات مربوط به چاه آسانسور و سازه، مستقیماً از دل مقررات ملی بیرون می‌آید و حتی اگر با استاندارد اروپا مغایرت جزئی داشته باشد، قانون داخلی ارجحیت دارد.

نکته تخصصی از شرکت آسانسور لاین :
"بسیاری از سازندگان تصور می‌کنند خرید درب یا موتوری که برچسب CE اروپا دارد، به معنی قبولی تضمینی در استاندارد ایران است. این یک اشتباه رایج است! بازرس استاندارد در ایران، قطعه را بر اساس انطباق با «استاندارد ملی» چک می‌کند، نه صرفاً گواهینامه خارجی. مثلاً در مورد قفل درب‌ها، تست‌های خاصی در ایران انجام می‌شود که ممکن است سخت‌گیرانه‌تر از نمونه‌های عمومی وارداتی باشد."
استاندارد اروپایی EN81 (به‌ویژه نسخه‌های جدید 20/50) مرجع جهانی ایمنی آسانسور است، اما در ایران، استاندارد ملی ۶۳۰۳-۱ (که برگرفته از نسخه قدیمی‌تر EN81-1 است) به همراه مبحث ۱۵ مقررات ملی ساختمان، تنها ملاک‌های قانونی برای اخذ تاییدیه هستند. داشتن گواهینامه اروپایی شرط لازم است، اما کافی نیست.

تفاوت استاندارد EN81 و استاندارد ایران در اجرا و نظارت

شاید روی کاغذ، بسیاری از بندهای استاندارد ملی ایران (ISIRI 6303) ترجمه‌ی کلمه-به-کلمه از استاندارد اروپا باشد، اما وقتی پای تفاوت استاندارد EN81 و استاندارد ایران به میان می‌آید، "شرایط محیطی" و "فرهنگ ساخت‌وساز" دو عامل تعیین‌کننده هستند. مهندسان ناظر در ایران با چالش‌هایی روبرو هستند که شاید یک مهندس آلمانی یا فرانسوی حتی به آن‌ها فکر هم نکند. در آسانسور لاین، تجربه ما نشان می‌دهد که عدم توجه به این تفاوت‌های اجرایی، عامل اصلی رد شدن آسانسور در بازدیدهای اولیه است. بیایید این موارد را بررسی کنیم:

تطبیق با شرایط اقلیمی و محیطی (دما و تهویه)

استاندارد EN81 معمولاً برای اقلیم معتدل اروپا نوشته شده است. طبق این استاندارد، دمای محیط موتورخانه باید بین +5 تا +40 درجه سانتی‌گراد باشد.

• چالش در ایران: در بسیاری از شهرهای ایران (و حتی تابستان‌های تهران)، دمای موتورخانه به راحتی از ۵۰ یا ۶۰ درجه عبور می‌کند.
• رویکرد استاندارد ایران: اگرچه عدد دما در استاندارد ملی مشابه است، اما بازرسان استاندارد در ایران حساسیت بسیار بالایی روی سیستم تهویه مکانیکی (فن و هواکش) و ترموستات دارند. در حالی که در برخی پروژه‌های اروپایی ممکن است تهویه طبیعی کافی باشد، در ایران نصب فن‌های قدرتمند متصل به ترموستات تقریباً اجباری است تا از "تریپ دادن" تابلو فرمان و داغ کردن موتور جلوگیری شود.

تفاوت در رواداری‌های ساختمانی (Tolerance) و ابعاد چاه

یکی از بزرگترین تفاوت‌ها، در کیفیت اجرای شفت (چاه) آسانسور است.

• نگاه EN81: این استاندارد پیش‌فرض را بر این می‌گذارد که چاه آسانسور با دقت میلی‌متری و بتن‌ریزی دقیق اجرا شده است.
• واقعیت در ایران: در بسیاری از ساختمان‌های مسکونی، ناشاقولی (عدم تراز عمودی) در چاه وجود دارد. استاندارد ایران در اینجا ناچار است با واقعیت‌های اجرایی کنار بیاید، اما در عوض روی فواصل ایمنی متحرک بسیار سخت‌گیر است. به عنوان مثال، فاصله بین سیل (Sill) کابین و سیل طبقات باید حداکثر ۳۵ میلی‌متر باشد. اگر ناشاقولی چاه باعث شود این فاصله در طبقه‌ای کم و در طبقه‌ای زیاد شود، بازرس استاندارد ایران اغماض نخواهد کرد و ممکن است دستور به شاسی‌کشی مجدد یا اصلاحات پرهزینه بدهد.

سخت‌گیری‌های خاص بازرسی در ایران

شاید تعجب کنید، اما در برخی موارد، پروسه بازرسی در ایران "سخت‌گیرانه‌تر" از اروپاست. چرا؟ به دلیل وجود قطعات تقلبی یا بی‌کیفیت در بازار، سازمان ملی استاندارد چک‌لیست‌هایی دارد که اصالت قطعات را هدف می‌گیرد.

1. پلاک موتور و تابلو: وجود پلاک مشخصات فنی معتبر که با اسناد ارائه شده (محاسبات فنی) همخوانی داشته باشد، در ایران حیاتی است.
2. تست پاراشوت (ترمز ایمنی): بازرسان در ایران اصرار دارند که تست پاراشوت با بار نامی (یا طبق دستورالعمل خاص) به صورت واقعی انجام شود و اثر "گاز گرفتن" ریل‌ها توسط فک‌های پاراشوت را به چشم ببینند. در حالی که در برخی کشورهای اروپایی، با توجه به اعتبار برند سازنده، ممکن است به گواهی تایپ تست (Type Test) اکتفا شود، در ایران "عملکرد واقعی در لحظه بازرسی" ملاک است.

نکته تخصصی از شرکت آسانسور لاین :
"یکی از خطاهای رایج نصابان تازه‌کار، نادیده گرفتن روشنایی چاه و موتورخانه است. طبق استاندارد EN81 شدت نور خاصی مد نظر است، اما در ایران بازرسان علاوه بر شدت نور، به محل قرارگیری کلیدهای تبدیل در پایین و بالای چاه و نحوه حفاظت فیزیکی چراغ‌ها (حباب‌دار بودن) بسیار دقت می‌کنند. یک لامپ سوخته یا بدون حفاظ در چاهک، ساده‌ترین راه برای رد شدن در بازرسی استاندارد است!"
تفاوت اصلی EN81 و استاندارد ایران در "اجرا" است، نه فقط در "قانون". مسائلی مانند دمای بالای موتورخانه‌ها در ایران که نیاز به تهویه قوی‌تر دارد، ناشاقولی چاه‌های ساختمانی که تنظیم فواصل را دشوار می‌کند، و سخت‌گیری مضاعف بازرسان ایرانی بر روی تست عملی قطعات ایمنی (مثل پاراشوت) به دلیل شرایط بازار، از مهم‌ترین تمایزها هستند.

بررسی فنی تفاوت‌ها در قطعات ایمنی و حیاتی

در بحث ایمنی، هیچ اغماضی پذیرفته نیست. با این حال، تکامل استانداردها باعث شده که تعریف "ایمنی کافی" در طول زمان تغییر کند. بزرگترین شکاف بین تفاوت استاندارد EN81 (نسخه ۲۰) و استاندارد فعلی ایران، در جزئیات مربوط به حفاظت از سرویس‌کار و استحکام قطعات اصلی آسانسور است. مهندسان آسانسور لاین در بازدیدهای فنی، همواره این سه بخش کلیدی را بر اساس سخت‌گیرانه‌ترین حالت (تلفیقی از هر دو استاندارد) بررسی می‌کنند تا اطمینان حاصل شود که سیستم در شرایط بحرانی عملکردی بی‌نقص دارد.

الزامات سیستم‌های درب طبقات و قفل‌ها

درب‌های طبقات خط مقدم ایمنی مسافران هستند.

• در استاندارد EN81-20: تست‌های ضربه (Pendulum Shock Test) بسیار سخت‌گیرانه‌تر شده‌اند تا مطمئن شوند درب‌ها در برابر ضربه مسافران یا برخورد ویلچر مقاومت می‌کنند. همچنین استفاده از پرده نوری (Light Curtain) به جای فتوسل‌های نقطه‌ای تقریباً الزامی است.
• در استاندارد ایران: اگرچه مقاومت مکانیکی درب‌ها چک می‌شود، اما تمرکز اصلی بازرسان روی مکانیزم قفل است. درگیری زبانه قفل باید حداقل ۷ میلی‌متر باشد و کنتاکت الکتریکی تنها زمانی مدار را ببندد که قفل مکانیکی کاملاً درگیر شده باشد.
• نکته مهم: در ایران، وجود "کلید اضطراری سه گوش" روی تمام درب‌های طبقات و عملکرد صحیح آن برای باز کردن درب در مواقع اضطراری، از خطوط قرمز بازرسی است.

فضای جان‌پناه (Refuge Space) در چاهک و موتورخانه

این بخش مستقیماً با جان سرویس‌کار آسانسور سروکار دارد.

• تغییرات جهانی: استاندارد جدید اروپا (EN81-20) فضای جان‌پناه را از نظر حجمی بازتعریف کرده است (مثلاً فضایی به ابعاد ۵۰×۷۰×۱۰۰ سانتی‌متر برای حالت ایستاده در چاهک).
• وضعیت در ایران: در بسیاری از ساختمان‌های قدیمی یا با طراحی ضعیف، فضای کافی در چاهک (Pit) یا اورهد (Overhead) وجود ندارد. استاندارد ایران برای ساختمان‌های موجود کمی انعطاف دارد، اما برای ساختمان‌های نوساز، رعایت فضای مکعبی ایمنی الزامی است. همچنین نصب نردبان استاندارد در چاهک که دارای سوئیچ ایمنی باشد، در ایران بسیار جدی گرفته می‌شود. اگر نردبان لق باشد یا دسترسی به آن دشوار باشد، تاییدیه صادر نمی‌شود.

سیستم‌های ترمز ایمنی (پاراشوت) و گاورنر

قلب ایمنی آسانسور ، سیستم پاراشوت است. تفاوت اصلی در اینجا، مبحث UCM (Unintended Car Movement) یا حرکت ناخواسته کابین است.

• استاندارد اروپا: وجود سیستم محافظت UCM (که مانع حرکت کابین با درب باز می‌شود) سال‌هاست که الزامی و بدیهی است.
• استاندارد ایران: خوشبختانه در سال‌های اخیر، نصب سیستم UCM (که معمولاً ترکیبی از گاورنر دو جهته و ترمز موتور یا گیرلس است) در ایران هم اجباری شده است. با این حال، در بازسازی آسانسور های قدیمی، تطبیق دادن تابلو فرمان‌های قدیمی با الزامات UCM یکی از چالش‌های اصلی فنی است که بازرسان دقیقاً روی آن دست می‌گذارند.

جدول مقایسه سریع: EN81-20 در برابر رویه متداول در ایران

نکته تخصصی از شرکت آسانسور لاین :
"در بازدیدهای استاندارد، یکی از موارد ساده‌ای که باعث مردودی می‌شود، سیم‌بندی سری ایمنی (Safety Chain) در قسمت ته چاه است. طبق استاندارد، کلید استپ قارچی چاهک، لیمیت سوئیچ‌ها و سوئیچ پاراشوت باید طوری سری شده باشند که با قطع هر کدام، آسانسور بلافاصله متوقف شود. تکنسین‌های ما بارها دیده‌اند که به دلیل رطوبت کف چاهک، اتصالات سولفاته شده و عملکرد ایمنی مختل می‌شود؛ چیزی که بازرس با یک اهم‌متر ساده مچ‌گیری می‌کند!"
تفاوت‌های فنی در قطعاتی مثل قفل درب‌ها، فضای جان‌پناه و سیستم UCM بسیار حیاتی هستند. استاندارد ایران اگرچه در حال نزدیک شدن به EN81-20 است، اما در روش تست (تست عملی پاراشوت) و جزئیاتی مثل نردبان چاهک و روشنایی، سخت‌گیری‌های خاص خود را دارد که نصابان باید به آن تسلط داشته باشند.

گذار از استانداردهای قدیمی به جدید (EN81-20/50)

صنعت آسانسور موجودی زنده و در حال تغییر است. در حالی که استاندارد ملی ایران هنوز بر پایه‌های مستحکم اما قدیمی‌تر بنا شده، بازار جهانی و قطعات وارداتی تماماً به سمت استانداردهای جدید EN 81-20 و EN 81-50 حرکت کرده‌اند. این "تأخر فاز" یا فاصله زمانی، چالش‌هایی را برای سازندگان ایرانی ایجاد کرده است.

تغییرات کلیدی در استاندارد جدید اروپا و وضعیت اجرای آن در ایران

استانداردهای جدید اروپا (سری 20/50) دو هدف اصلی داشتند: راحتی و ایمنی بیشتر برای مسافران و امنیت مطلق برای سرویس‌کاران. برخی از تغییرات مهم شامل موارد زیر است که کم‌کم در ایران هم به عنوان "الزامات عرفی" (و نه لزوماً قانونیِ مکتوب) در حال پذیرفته شدن هستند:

1. استحکام دیواره‌های کابین و درب‌ها: در استاندارد جدید، فشار مکانیکی که درب‌ها و دیواره‌ها باید تحمل کنند افزایش یافته است.
2. روشنایی کابین: شدت نور داخل کابین باید حداقل ۱۰۰ لوکس باشد (در استاندارد قدیمی ۵۰ لوکس بود). این یعنی استفاده از پنل‌های LED قوی‌تر در سقف کابین‌های مدرن.
3. مواد نسوز: سخت‌گیری شدید روی اشتعال‌پذیری متریال کف‌پوش و تزئینات کابین.

چالش‌های نصب قطعات وارداتی با استانداردهای جدید

مشکل از جایی شروع می‌شود که شما یک موتور گیرلس مدرن اروپایی یا یک درب سلکوم اصل ایتالیا می‌خرید که طبق EN81-20 طراحی شده، اما می‌خواهید آن را در چاهی نصب کنید که طبق مبحث ۱۵ (ویرایش‌های قدیمی‌تر) طراحی شده است. اینجاست که تفاوت استاندارد EN81 و استاندارد ایران خود را نشان می‌دهد. گاهی ابعاد تجهیزات جدید با نقشه‌های ساختمانی قدیمی همخوانی ندارد. تکنسین‌های آسانسور لاین در این مرحله نقش حیاتی دارند؛ آن‌ها باید پلی بزنند بین تکنولوژی روز اروپا و قوانین فعلی ایران تا هم کارفرما از کیفیت قطعه روز بهره‌مند شود و هم بازرس استاندارد مغایرتی پیدا نکند.

چک‌لیست انطباق نهایی برای اخذ گواهی استاندارد در ایران

دانستن تفاوت‌ها خوب است، اما هدف نهایی "گرفتن تاییدیه" است. برای اینکه در پیچ و خم‌های اداری و فنی گیر نکنید، نقشه راه زیر را دنبال کنید.

چرا رعایت EN81 به تنهایی برای بازرس استاندارد ایران کافی نیست؟

پاسخ ساده است: قانون قلمرو. بازرس استاندارد مسئولیت حقوقی دارد. اگر حادثه‌ای رخ دهد، قاضی بر اساس "استاندارد ملی ایران" حکم می‌دهد، نه استاندارد اروپا. حتی اگر آسانسور شما از نظر فنی برتر از استاندارد ایران باشد (مثلاً سیستم‌های ایمنی مازاد داشته باشد)، اگر یکی از بندهای اجباری داخلی (مثل نحوه سیم‌کشی ارت یا رنگ‌بندی سیم‌ها) رعایت نشده باشد، پرونده بسته نمی‌شود. بنابراین، استاندارد ایران، کفِ الزامات قانونی است که باید ۱۰۰٪ رعایت شود. استانداردهای اروپا می‌توانند به عنوان آپشن‌های کیفی و ایمنیِ افزوده در نظر گرفته شوند.

نقش شرکت‌های بازرسی و اهمیت انتخاب شرکت نصاب معتبر

در ایران، سازمان ملی استاندارد وظیفه بازرسی را به شرکت‌های تایید صلاحیت شده واگذار کرده است. فرآیند به این صورت است:

1. ثبت نام در سامانه مدیریت بازرسی آسانسور.
2. تعیین شرکت بازرسی توسط سامانه (رندوم).
3. بازدید اولیه و ارائه لیست عدم انطباق.
4. رفع ایرادات توسط نصاب و بازدید مجدد.

نکته کلیدی اینجاست: شرکت‌های نصاب معتبر و باسابقه (مثل آسانسور لاین)، به دلیل تجربه بالا، دقیقاً می‌دانند که هر شرکت بازرسی روی چه مواردی حساسیت بیشتری دارد. ما "زبان بازرسان" را می‌فهمیم و پیش از آمدن آن‌ها، "پیش‌بازرسی" داخلی انجام می‌دهیم تا تفاوت استاندارد EN81 و استاندارد ایران باعث دوباره‌کاری نشود. برای موفقیت در پروژه، باید بدانید که قطعات مدرن اروپایی (EN81-20) ممکن است چالش‌هایی در نصب داشته باشند. راهکار نهایی، رعایت مو به موی چک‌لیست‌های بومی استاندارد ایران و کمک گرفتن از شرکت‌های نصاب باتجربه است که می‌توانند تکنولوژی روز را با قوانین داخلی سازگار کنند.

نکته تخصصی از شرکت آسانسور لاین :
"یک سند کوچک اما حیاتی که اغلب فراموش می‌شود: دفترچه محاسبات. طبق استاندارد، شما باید ثابت کنید که موتور، ریل و بکسل انتخابی با هم هماهنگ هستند. بسیاری از بازرسان امروزه قبل از بازدید فیزیکی، دفترچه محاسبات فنی (که معمولاً با نرم‌افزارهای لیفت‌دیزاینر خروجی گرفته می‌شود) را چک می‌کنند. اگر محاسبات روی کاغذ غلط باشد، بهترین اجرا هم تایید نمی‌شود."

سؤالات متداول (FAQ)

1. آیا داشتن نشان CE اروپا روی قطعات برای گرفتن استاندارد ایران کافی است؟ خیر. نشان CE نشان‌دهنده کیفیت و ایمنی طبق استاندارد اروپاست، اما بازرس استاندارد ایران طبق چک‌لیست ملی (ISIRI 6303) بازرسی می‌کند و ممکن است تست‌های متفاوتی را طلب کند.
2. مهم‌ترین تفاوت استاندارد EN81 و استاندارد ایران چیست؟ اصلی‌ترین تفاوت در "شرایط اقلیمی" (تحمل گرما)، "رواداری‌های ساختمانی" (ناشاقولی چاه) و نحوه "تست‌های عملیاتی" (مثل تست پاراشوت با بار کامل) است که در ایران سخت‌گیرانه‌تر اجرا می‌شود.
3. استاندارد جدید EN81-20 از چه زمانی در ایران اجباری می‌شود؟ هنوز تاریخ دقیقی اعلام نشده است، اما بسیاری از الزامات ایمنی آن (مثل سیستم UCM و فضای جان‌پناه) هم‌اکنون در ویرایش‌های جدید مبحث ۱۵ و استاندارد ملی گنجانده شده و اجرا می‌شوند.
4. اگر چاه آسانسور ناشاقول باشد، طبق کدام استاندارد عمل می‌شود؟ در این موارد استاندارد ملی ایران و مبحث ۱۵ ملاک است. اگر خطا از حد مجاز (تلورانس) بیشتر باشد، باید با اصلاحاتی مثل شاسی‌کشی مجدد یا استفاده از درب‌های با سایز متفاوت، فواصل ایمنی را به عدد قانونی رساند.

جمع‌بندی نهایی و تحلیل مهندسی

درک عمیق و موشکافانه از تفاوت استاندارد EN81 و استاندارد ملی ایران، دقیقا همان نقطه‌ای است که مرز میان یک "نصاب تجربی" و یک "تیم مهندسی متخصص" ترسیم می‌شود. در تحلیل نهایی، باید پذیرفت که این دو استاندارد در تقابل با هم نیستند، بلکه مکمل یکدیگرند: استاندارد EN81 (به‌ویژه سری ۲۰/۵۰) به عنوان «نقشه راه تکنولوژی» عمل می‌کند و مرزهای ایمنی ذاتی، کیفیت متریال و اصول طراحی را مشخص می‌سازد. در مقابل، استاندارد ملی ایران (ISIRI 6303) و مبحث ۱۵، نقش «فیلتر انطباق‌پذیری» را بازی می‌کنند؛ فیلتری که تضمین می‌کند آن تکنولوژی پیشرفته اروپایی، با واقعیت‌های اجرایی، اقلیمی و ساختمانی کشور ما سازگار شده و عملکردی ایمن داشته باشد.
برای کارفرمایان، سازندگان و مدیران پروژه، استراتژی برنده عبارت است از رویکرد «کیفیت جهانی، بومی‌سازی تخصصی». خرید بهترین موتور گیرلس آلمانی یا درب ایتالیایی بدون در نظر گرفتن الزامات خاص بازرسی ایران (مانند تست‌های خاص پاراشوت، تهویه موتورخانه در دمای بالا، و رواداری‌های سخت‌گیرانه شفت)، صرفاً هدر دادن سرمایه است.
فرمول نهایی ایمنی و موفقیت در پروژه عبارت است از: تکنولوژی استاندارد (EN81) + انطباق قانونی (استاندارد ایران) + اجرای دقیق (نصب مهندسی)
ایمنی آسانسور، محصولی نیست که بتوان آن را خرید؛ بلکه فرآیندی است که ساخته می‌شود. در شرکت آسانسور لاین، ما معتقدیم که اخذ گواهی استاندارد "پایان کار" نیست، بلکه "شروع بهره‌برداری ایمن" است. هنر مهندسی این است که نه تنها چک‌لیست‌های بازرس را پاس کند، بلکه سیستمی را تحویل دهد که سال‌ها بدون تنش مکانیکی و با حداکثر راندمان کار کند.

"آیا نگران دریافت تاییدیه استاندارد آسانسور پروژه خود هستید؟ یا می‌خواهید بدانید آسانسور فعلی شما تا چه حد با استانداردهای روز اروپا و ایران مطابقت دارد؟ تیم مهندسی شرکت آسانسور لاین آماده است تا با مشاوره تخصصی و پیش‌بازرسی دقیق، مسیر شما را برای اخذ گواهی استاندارد هموار کند. همین حالا با ما تماس بگیرید."